اکنون بیا , ای مرگ زیبا , زیرا روح من مشتاق توست.نزدیک تر بیا و زنجیر های ماده را بگشا , زیرا دیگر تاب فشارشان را ندارم.بیا ,ای مرگ شیرین , بیا و مرا از آدم هایی بگیر که در میانشان بوده ام و بیگانه ام پنداشتند.زیرا با زبان فرشتگان و با واژگان بشری با آنها سخن می گفتم.شتاب کن , زیرا آدم ها مرا رانده اند و در پستو های تاریک فراموشی نهاده اند چرا که من همچون ایشان دل در گرو مال و منال نداشتم و از دسترنج ناتوان تر از خودم بهره مند نگشتم.نزد من آی ای مرگ زیبا و مرا با خود ببر , زیرا هم نوعانم مرا نمی خواهند.مرا به سینه پر مهرت بچسبان و لبانم را ببوس , لبانی که از بوسه مادری محروم بوده , و گونه های خواهری را لمس نکرده و لبان یاری را ندیده است.شتاب کن و مرا در در بر بگیر, ای مرگ , محبوبم....

منو حالا نوازش کن , که این فرصت نره از دست.

شاید این آخرین باره , که این احساس زیبا هست.

منو حالا نوازش کن , همین حالا که تب کردم.

اگه لمسم کنی شاید  ,به دنیای تو برگردم.

هنوزم میشه عاشق موند ,تو باشی کار سختی نیست.

بدون مرز با من باش  ,اگرچه دیگه وقتی نیست...........................

مرگ بر روی زمین , برای فرزند خاک پایان راه است

اما کسی که آسمانی است

مرگ برایش آغاز کامیابی است

بی تردید کامیابی از آن اوست

اگر کسی در خیال خود سپیده دمان را در آغوش بگیرد

جاودانه می شود

کسی که شب درازش را به خواب می رود

به یقین در دریای خوابی ژرف محو می شود

کسی که در بیداریش زمین را تنگ در آغوش می گیرد

تا به آخر بر روی زمین خواهد خزید

و کسی که سبک بار و آسوده با مرگ مواجه شود

از مرگی که به دریا می ماند,  با اطمینان عبور خواهد کرد.

         استقلال قهرمان ایران شد.

چیزی که بیشتر مردم این روزای آخر تصورشو نمی کردن.

خدا روشکر تیم ما به حقش رسید .البته نباید از بازی جوون مردانه تیم فولاد گذشت.وباز ثابت شد هنوز جوون مردی تو فوتبال ایران نمرده.

روز پر استرسی بود .تمام صدام گرفته.خیلی خوشحال شدم.من از بچگی استقلالی بودم و همیشه با برد این تیم خوشحال شدم با باختش ناراحت.چه روزای که به خاطر بازی استقلال از مدرسه و کلاس های دانشگاه صرفنظر کردم.یه نمونه همین هفته پیش بود .بازی استقلال.سایپا.که حالم اینقدر گرفته شد.که حسی واسه رفتن کلاس روز جمعه واسم نمونده بود.(تعجب کردید!!!من جمعه ها کلاس دارم!خیلی دردناکه خدا نصیب هیچکی نکنه!!!!)

البته تیم شهرمون که از بس اسمشو عوض کردن یادمون میره گاهی چی صداش کنیم همون داماش الان.که قبلا پگاه و قبل تر استقلال شهرداری رشت بود.رفت دسته پایین که باز شمال کشور با یه نماینده (ملوان )واسه لیگ بعد شرکت کنه.که ناراحت کنندست. آرزوی موفقیت دارم واسه انزلی چی ها و همینطور داماش .

به همه استقلالی ها این قهرمانی رو تبریک میگم وامیدوارم تیم ملی کشورمون که الان افشین قطبی سرمربیشه بتونه به جام جهانی بره و دل مردم کشورمو شاد کنه.

به امید روزی که فدراسیون فوتبال ما سرو سامان بگیره وافراد بی اراده و غیر فوتبالی وحتی سیاسی رو دیگه تو فدراسیون نبینیم و امیدوارم که فرهنگی تو جامعه پدید بیاد که بانوان هم بتونن برن ورزشگاه و بازی رو از نزدیک ببینن.

به تو می گوییم: به تویی که زمانی امید ولذت زندگی و تمام هستی ام بودی.

و حالا تنها چیزی که از تو به یادگار دارم یک دل شکسته است.

بینوا دل من چه ها که نکرد تا در خلوت زیبای شبانه با او به تماشای ستاره ها بنشینی.

تا با او در دل تاریک شب از امید سخن بگویی.

چه تلاش ها که نکرد تا به حقیقت عشق پی ببری.

                       اما

تو هیچگاه نشنیدی فریاد های دلم را و در اوج ناامیدی وترس رهایش کردی.

تا زیر خروارها خاطره مدفون شود.

دیگر نای نفس کشیدن ندارم احساس میکنم دیگر زنده نیستم.

اما همچنان صدای قلبم به گوش می رسد.

نمی دانم چرا با من چنین کردی که دیگر از همه بیزارم. 

حتی شوقی به زیستن در این قبلگاه عشق ندارم.

اما با این حال باز هم صدای قلبم با زمزمه

                                             دوستت دارم

                                                                              همراست.

این روزا دلم برای هیچکسی  تنگ نمیشه

مثل آسمون دیگه زلال و یک رنگ نمیشه

این روزا نفس کشیدنم دیگه سخته برام

من باید به کی بگم ، اگه یه روز تورو نخوام

من شبا دلم میگیره ولی درمونش تونیستی

تو که آرزوت همینه روی قلب من بایستی

دل من رو پس دادی ، گفتی که ارزشی نداره

تو که چشماتو فروختی به یه  دونه تک ستاره

چند روزه کار منو تو شده حرف های جدایی

من یه سا حله تکیده تو یه دریا بی وفایی

    سلاممممممممممممممممممممممممم

امروز من بیست و پنج سالم شد!!!

کاش الان آغوش گرمت سر پناه خستگیم بود

دو تا چشمات پر از اندوه

واسه دلشکستگیم بود

آرزوم اینه که دستام توی دستای تو باشه

تنگی این دل عاشق با نوازش تو واشه

واسه چی خدا نخواسته من تو آغوش تو باشم

قول میدم با داشتن تو هیچ غمی نداشته باشم

همه هستی قلبم تو دو حرف خلاصه میشه

            عشق تو

                          بودن با تو

                                                        دو نیاز زندگیشه

                                                                                                         بهناز قهرمانی

در سرزمین من زن بودن جنایت است

        و من ــ کتمان نمی کنم

جرمم این است

که با یک جانی از عشق سخن گفته ام

در سرزمین من

زن نیمه ناتمام من است

        و من ــ  کتمان نمی کنم

جرمم این است

که با نیمه ناتمام خود

به برابری تمام سخن گفته ام

در سرزمین من عاشق بودن گناه کبیره است

          و زنان ــ  کتمان نمی کنند

گناهکارترین عاشقان سرزمین منند

در سرزمین من

          حوا

ـ به خاطر یک سیب ـ

روزی هزار بار سنکسار می شود

آنسان که شیطان ــ کتمان نمی کند

از تمام ادیان بر می خیزد

تا به خدا شکواییه ای ببرد

در سرزمین من

لب ها بوسه را در نگاه ها می جویند

و دست ها عطر نوازش را در تاریکی ها

           و من ــ کتمان نمی کنم

آخرین جرمم این است

که از پیوند دستها و بوسه ها

به عریانی تمام سخن گفته ام

در سرزمین من

اتهام یعنی جرم

        و آنها ــ کتمان نمی کنند

که از همان ابتدا مرا سزاوار مرگ دانسته اند.

                                                                        نا صر فاخته

میرزا افتخار گیلان

سلامی به سبزی جنگل ها و بلندی کو هها و

وسعت دشت ها و شالیزار ها

 و زیبایی سواحل گیلان

به روح بلند سردار عشق

     میرزا کوچک    

                                           توّلد ۱۲۵۷ ه.ش. ــ وفات ۱۳۰۰ ه.ش.

یونس معروف به میرزا کوچک فرزند میرزا بزرگ بسال ۱۲۵۷ ه.ش. در شهرستان رشت محله استادسرا در یک خانواده متوسطی چشم به جهان گشود. سنین اوّل عمر را در مدرسه حاجی حسن واقع در صالح آباد رشت و مدرسه جامع به آموختن صرف و نحو و تحصیلات دینی گذرانید. چندی هم در مدرسه محمودیه تهران به همین منظور اقامت گزید. با این سطح تعلیم میتوانست یک امام جماعت یا یک مجتهد از کار درآید، امّا حوادث و انقلابات کشور مسیر افکارش را تغیر و عبا ، عمامه و نعلین را به تفنگ ، فشنگ و نارنجک مبدّل ساخت.

میرزا دارای دو خواهر و دو برادر، یکی بزرگتر از خود بنام محمّد علی و دیگری کوچکتر بنام رحیم، بود ، که هر دو نفر بعد از میرزا وفات یافته‌اند. ایشان مردی خوش هیکل، قوی بنیه، زاغ چشم و دارای سیمائی متبسم و بازوانی ورزیده بود. از نظر اجتماعی مردی با ادب، متواضع، خوش برخورد، مومن به اصول اخلاقی، آدمی صریح‌اللحجه و طرفدار عدل و آزادی، حامی مظلومان و اهل ورزش بود. او سیگار، تریاک و مشتقاتش استفاده نمی‌کرد و مشروبات الکلی اصلاً نمی‌نوشید. میرزا در سنین آخر عمرش همسری برگزید.

میرزا در واقعه مشروطیت به انقلابیون پیوست و در فتح قزوین شرکت نمود. او بانی نهضت جنگل بود که بتاریخ ۱۲۹۳ ه.ش. شروع به مبارزه مسلحانه بر ضد ارتش اجنبی داخل خاک ایران و بریگارد خودفروخته قزاق همایونی، که زیر دست افسران روسی تعلیم و تربیت شده بودند، کرد و مرارت‌ها بسیار کشید که عاقبت در این راه جان بر کف هدف خود نهاد. تعداد زیادی از انقلابیون جنگل هم در درگیری‌های مسلحانه با لشکران انگلیس، روسیه و ارتش سلطنتی قاجار زندگی خود را فدای میهن و مردمش کردند.

                                      روانشان شاد و یادشان گرامی باد.

                                             به یاد میرزا

                                     روحش شاد